De wereld schudt. Soms letterlijk, in ieder geval figuurlijk. Het lijkt dat niets meer is wat het leek. Oude zekerheden verliezen hun waarde. Als buiten alles in beweging is, heeft dat invloed op ons. Het vraagt om stevigheid in onszelf, om vast te houden aan waar we ten diepste in geloven. Het vraagt om moed om te weigeren wanneer we er niet in geloven. Dit Zelfbewustzijn is hetgeen we de wereld kunnen geven. Voor onszelf zichtbaar worden en weten waarvoor we staan en gaan. Nu meer dan ooit is het tijd om Zelfbewust te zijn… Hoe doe je dat?
Het helpt met een helikopterview te kijken naar wat momenteel in de wereld gebeurt. En werkelijk: iedereen wordt uitgedaagd -of liever uitgenodigd- om stil te staan bij hoe hij of zij in de wereld staat.
Nu is het tijd om naar de tussenruimte te kijken.
Wat bedoel ik daarmee?
Het is net als tussen je wimpers turen. Als we blijven kijken naar de afzonderlijke poppetjes of gebeurtenissen en niet naar de verbindende lijnen, zien we ook niet wat er werkelijk gebeurt. Tussen individuen, tussen groepen, tussen onderwerpen. Als hangt immers met alles samen.
We zijn gewend te blijven steken in Jij of Ik, en daarbij de verbinding niet te beseffen. De wijsvinger gaat naar de ander, en 3 vingers wijzen naar onszelf. En zo beseffen we dat alles wat we doen of niet doen, een effect heeft op de wereld in en om ons heen. Willen we daar verantwoordelijkheid voor dragen?
Het winnende team wordt geprezen, het verliezende team wordt schuldig verklaard.
Drie vingers naar onsZelf.
Klopt het hier voor mij? Ben ik het ermee eens? Kan ik meZelf in de ogen blijven kijken? Wat zou mijn kleinkind straks vinden van het besluit nu? Wat is de consequentie op termijn, of voor de ander verderop in de keten? Waar ben ik bang voor waardoor ik nu niet handel naar eer en geweten? Zijn we eerlijk naar onsZelf? Wir haben es nicht gewusst! of ik wilde het niet weten!? Durf ik dan ook eerlijk daarin te zijn?
De tijd breekt aan dat we met z’n allen doorkrijgen dat we een antwoord kunnen vinden op de vragen die naar ons af komen. Hoe? Door nog meer vragen te stellen.
De start ligt in trouw te zijn aan onsZelf en dan pas loyaal te worden naar de ander. Dit in combinatie met onze response ability, onze mogelijkheid tot antwoorden, kortom: naar de tussenruimte. Hierdoor behoudt het elastiek van de tussenruimte een creatieve spanning, met subtiele trek- en duwkracht. Zo worden wij getriggerd, uitgenodigd en wordt onze comfortzone in feite verruimd.
Tineke Brackel
